Woorden, hoe goed bedoeld, kunnen je op een dwaalspoor zetten. Er worden boeken geschreven met titels zoals ‘Wees lief voor jezelf. ‘ Boeken waarin adviezen staan hoe je je leven beter kunt inrichten. Goed bedoelde adviezen en voor degene die het geschreven heeft zeker uitstekend. ‘
Zinnen zoals: ‘Vrouwen zijn gewend om veel te geven aan hun werk, partner, kinderen, vrienden en familie. Waarom is het voor hen toch zo moeilijk om te ontvangen?’ beïnvloeden je. Zo kun je gaan denken: ‘Doe ik het verkeerd, ben ik niet goed bezig?’ Om vervolgens in je ‘achterhoofd’ een schuldgevoel te creëren. Je was gewoon altijd lekker bezig en had niet in de gaten dat dat te maken had met dat je niet kunt ontvangen. De woorden blijven hangen, je vraagt het daarom nog eens na aan iemand die je goed kent. En ja hoor, het wordt grondig bevestigd, dat je altijd veel te druk bent en nooit tijd voor jezelf neemt. Alsof dat een kwalijk iets is. Je gaat kijken hoe je je situatie kunt veranderen, maar ja alles is even leuk…

En voor je het weet, knaagt het schuldgevoel zodanig dat het plezier minder wordt in dat wat je doet. Je zoekt naar een oplossing, maar vindt deze niet. Het knaagt in je dat je je situatie niet kan veranderen. En hebt niet in de gaten dat je deze niet WILT veranderen. Je zult nu denken: ‘Oh, dat is nog erger.’
Niet is minder waar, zodra je jezelf hoort zeggen: ‘Ik moet dit of dat…’ Vraag je dan tegelijkertijd af: Van wie moet ik dat? Van mezelf of heb ik zoiets gehoord of gelezen?
Het woord ‘moeten’ geeft aan dat er dwang in het spel is. Je denkt nu wellicht, mijn antwoord is dan toch: Ik moet dat van mezelf. Als het woord ‘moeten’ wordt gebruikt, kan het van verschillende kanten af komen.
- Je ego kan er mee gemoeid zijn. Jammer, want deze brengt je vaak in situaties die niet écht bij je passen.
- Je hebt van jongs af aan geleerd, dat je ‘gewoon moet’. Wat dat dan ook maar mag zijn. Ofwel: leven is lijden!
- Je hebt het gehoord, gelezen, als advies gekregen en het blijft in je hoofd hangen. Dit kan alleen als je degene die het vertelde hoger stelt dan jezelf. Met gevolg dat je nu de idee hebt dat je verkeerd bezig bent.

In het Oude Testament wordt aangegeven hoe een valse profeet herkend kan worden.
Deuteronomium 18:20-22 zegt: ‘… maar een profeet, die overmoedig genoeg is om in mijn naam een woord te spreken, dat Ik hem niet gebood te spreken, of die in de naam van andere goden spreekt – die profeet zal sterven. Wanneer gij nu bij uzelf mocht zeggen: Hoe onderkennen wij het woord dat de HERE niet gesproken heeft? – als een profeet spreekt in de naam des HEREN en zijn woord wordt niet vervuld en komt niet uit, dan is dit een woord, dat de HERE niet gesproken heeft; in overmoed heeft de profeet het gesproken, gij zult voor hem niet vrezen.’

Geen eenvoudige tekst. Ik begrijp deze dan ook niet. Volgens mij is het Oude Testament, de Bijbel en andere geschriften door mensen geschreven. Jezus heeft geen geschriften nagelaten die van zijn hand kwamen. Tenminste die zijn tot nu toe nimmer gevonden.
De eerste zin snap ik al helemaal niet. Iedereen kan beweren uit naam van de HERE te spreken! Niemand die het kan controleren. Het tweede gedeelte zegt, dat als het woord dat gesproken is niet wordt vervuld, dat men dan niet uit naam van des HEREN spreekt. Wie bewijst dat het niet wordt vervuld? Misschien nu niet, maar wie weet wel over honderd jaar. Wat Nostradamus voorspelde, heeft vijfhonderd jaar geduurd voordat het uitkwam.
Vervolgens wordt er gesproken over dat de valse profeet zal sterven. Ik weet zeker dat de goede profeet ook zal sterven. Dus wie is nu de valse profeet?
De dreigende toon in deze tekst bewijst voor mij dat het nooit van God (des Heren) kan komen. God, de Almachtige, heeft geen dreigingen nodig om de mens iets te vertellen.

Wat heeft dat nu te maken met Valse Profeten in het dagelijkse leven? Niets en alles. We worden door woorden zodanig geïndoctrineerd, dat we niet meer weten wat nu van onszelf of van de ander is. Woorden, gehoord of ongehoord, resoneren door in ons verstand. En voor je het weet, gaat ons verstand er mee op de loop.
Hoezo ‘ongehoord’? Ongehoord bedoel ik mee dat je er niet bewust naar luisterde. In de kerkdienst luisterde je waarschijnlijk nauwelijks naar wat de gebeden werkelijk vertelden. Zo ook bij radio of tv-uitzendingen. Het dringt niet tot je door en toch ook weer wel. Alles wordt in je onbewuste opgeslagen. Het is net zoals bij het opnemen van een video of film. Later, als je deze terugkijkt, zie en hoor je dingen die je bij de opnamen niet hoorde of zag.

Dus als er staat: ‘Hoe sta je in je drukke leven en hoe kun je dat veranderen, ten gunste van jezelf én van mensen om je heen.’ hoor en voel je dat je verkeerd bezig bent. Zo wordt het in je (onbewuste) opgeslagen: Ik heb een druk leven en dat is niet goed, want ik moet het veranderen. Want als ik dat niet doe, dan gaat dat ten koste van mijn omgeving. Oh ja, ook van mezelf, maar het erge is: ik ben niet goed voor mijn omgeving!

Gelukkig is dit boek alleen maar bedoeld: ‘Voor drukbezette vrouwen die niet weten hoe ze hun aandacht moeten verdelen. Met herkenbare voorbeelden uit het dagelijks leven.’
Toch weer beschuldigingen aan vrouwen die een heerlijk zinvol, doch druk leven hebben. En dan als klap op de vuurpijl de vermelding: ‘Wijsheid van meesters uit oosterse en westerse tradities.’
Je begrijpt door deze laatste toevoeging moet je wel geloven dat het echt waar is wat er in het boek staat. Het komt immers van wijze mensen af. Ofwel jij bent niet (goed) wijs.

Waarom dit hele verhaal? Overweeg altijd wat je leest, wat je hoort én wat je zegt. Het kán voor jou bedoeld zijn, maar het kan ook volkomen onzin voor je zijn. Zelfs wat ik nu heb geschreven. Luister met je hart, met je Ziel. Verander dikwijls van mening, laat je ‘nooit’ nooit nooit zijn. Zo blijft dit leven een groot avontuur, een spel dat een aantal jaren wordt gespeeld. Tenminste zo is het voor mij, dat maakt mij gelukkig, maar jou misschien juist niet.
Dus luister maar niet naar wat ik vertel, want misschien ben ik wel een Valse Profeet!

Lieve groet van,
Daisha de Wijze uit het Oosten

In een vorig leven heb je als kind ervaren wat het is om moederziel alleen jezelf te moeten bedruipen. Je ouders hadden het te druk met werken, omdat ze nauwelijks wisten hoe ze het hoofd boven water moesten houden. In een vorig leven heb je ervaren hoe het is om als wees door het leven te gaan. Je moeder stierf bij je geboorte en je vader aan TBC. In een vorig leven moest je op straat bedelen of werd je al vroeg ingezet voor de prostitutie? Misschien had je een heel beschermd leven en moest je je aan regels houden. Of was je net als Remy Alleen op de Wereld. Je begrijpt dat, als je zo’n leven hebt meegemaakt, je besluit: dit wil ik nooit meer meemaken. Nee, je gaat zelfs verder, je neemt je voor anderen een fijn leven te bezorgen.

In dit leven ga je je inzetten voor kinderen en/of volwassenen. Je inzetten voor mensen die het leven even niet meer zien zitten. Zichzelf niet kunnen redden, opzien tegen dingen die jij in dat andere leven al hebt opgelost. Of die niet weten hoe nu verder. Je besluit hiervoor kwaliteiten te gebruiken, waarmee je jezelf tegelijkertijd ook verder kan ontwikkelen. De een heeft daarvoor twee rechterhanden en helpt iedereen op praktisch gebied. De ander weet goed te luisteren en te communiceren en helpt de mensen op sociaal/emotioneel gebied. Weer een ander heeft veel geleerd van de ervaringen in vorige levens en neemt de kwaliteit mee oplossingen te kunnen bedenken voor elk geestelijk of emotioneel probleem. Je hebt in vorige levens geleerd te incasseren en durft daarom nu leiding te nemen. Weer een ander heeft een enorme intuïtie meegenomen, misschien zelfs wel helderziendheid en kan invoelen wat iemand het beste kan doen.

Kortom, iedereen komt op deze wereld met een bepaalde missie. Er zijn de laatste twee eeuwen velen opnieuw geboren die in Atlantis leefden. Mensen met een hoogstaande innerlijke ontwikkeling, die niet veel nodig hebben om dingen te begrijpen of zich te her-inneren. Menselijke Engelen, ze kunnen niet anders dan er voor anderen zijn. Als kind delen ze met anderen, kunnen ze makkelijk weggeven. De een op materiegebied, de ander op emotioneel of wijsheid gebied. Het zijn alerte en hooggevoelige kinderen. Ze maken al jong veel mee. Dit kan op verschillende gebieden zijn: fysiek, emotioneel, mentaal, geestelijk. Hun zintuigen zijn scherp, ze absorberen alle facetten van het leven. Soms wordt het dan teveel en zijn ze ziek. Een ziekte die meestal niet door artsen betiteld kan worden. Het is om hen rust te geven en bij te komen van alle indrukken.

Als ze in de puberteit komen, lijken ze daar nauwelijks last van te hebben. Ze passen zich aan aan wat hun leeftijd op dat moment van hen vraagt. Zo ook als jonge volwassene. Ze maken carrière of niet, stichten een gezinnetje en altijd is daar die drang naar meer. Niet slechts de beperkte kring, vooral veel mensen ontmoeten. Hun eventuele gezin of familie heeft het gevoel niet op de eerste plaats te komen, omdat de aandacht veelvuldig buiten, in de wereld, ligt. Ze nemen zitting in besturen, zetten zich in voor goede doelen, helpen anderen zo vaak als dat nodig is.
De aandacht voor het eigen gezin lijkt niet voldoende. Het eigen gezin is echter zo eigen dat ze hun dierbaren niet ervaren als anderen. Zo verbonden zijn ze met hen. Nemen soms te vanzelfsprekend aan dat de dierbaren wel om hulp vragen als dat nodig is. Anderen doen dat immers ook. Zo komen ze in een echtscheiding terecht of verwijdert het gezin zich van hen, omdat niet wordt begrepen dat de Menselijke Engel niet anders kan dan er Zijn voor anderen.

In mijn blog ‘Inspiratie’ beschrijf ik wat het met de Menselijke Engel doet als je niet kunt voldoen aan die innerlijke drijfveer om anderen te helpen. Zouden ze zich conformeren aan wat de omgeving van hen vraagt, namelijk er alleen voor hen zijn, dan dooft hun innerlijk vuur, hun energie, langzaam uit. Dit uit zich in hartkwalen, longproblemen of andere chronische ziekten. Ze zitten gevangen in een situatie die niet bij hen past. Als ze zich daaruit worstelen, zal de chronische ziekte niet uit hun lichaam verdwijnen, maar minder opspelen. Meer naar de achtergrond verdwijnen, zodat ze min of meer normaal kunnen functioneren. Zodra er een kritieke situatie is, een situatie die ze even niet aan kunnen, uit zich dat in het toeslaan c.q. opspelen van hun chronische ziekte. Toch lijken ze er niet echt onder te lijden. Ze leven alsof er niets aan de hand is. Hun positieve instelling helpt hen om telkens weer verder te gaan.

Waarom schrijf ik dit? Om, mocht je een relatie hebben met een Menselijke Engel, weet dan dat je niet de tweede plaats inneemt. Dat je altijd op de eerste plaats komt, dat je zodra er iets met jou is, je partner of je ouder er helemaal voor je zal zijn. Een Menselijke Engel kiest een sterke partner, krijgt sterke kinderen. Waarom? Zodat ze hun krachten kunnen weiden aan anderen. Dus voel je niet verwaarloosd of denk niet dat je er niet bij hoort. Dat er geen aandacht voor jou is, jouw Menselijke Engel draagt je intens in zijn of haar hart mee. Geen seconde zul je er niet zijn.

Ben je zelf een Menselijke Engel? Begrijp dan waarom je die innerlijke drijfveer hebt. En ook al heb je deze drijfveer, vergeet niet de mensen om je heen. Ze vragen het misschien niet, maar hebben je aandacht net zo hard nodig als anderen. Zet regelmatig een grote schrap in je agenda, een dag die je reserveert om er helemaal te zijn voor jezelf en je  dierbaren.

Lieve groet,
Daisha

85% van de mannen durft niet…
Wat durft 85% van de mannen niet? Zich open te stellen voor een samenzijn met Zielsverwanten. Een bijeenkomst waarbij je inzichten krijgt hoe je je dagelijkse leven en je denken luchtiger kunt maken. Zijn deze mannen dan zo serieus? Nee, dat niet, maar veronderstel dat iemand dwars door je heen kijkt. Want weet je, Daisha is helderziend. Kom op man, je hebt toch niets te verbergen!
De laatste keer waren op de twintig dames slechts vier heren. Een paar jaar geleden was dat nog half om half. Is de crisis toegeslagen? Heeft deze je de moed ontnomen om wat dieper in het leven te duiken? Of is er een transformatie gaande? De vrouw op pad, de man thuis bij het aanrecht? Het lijkt me dat het feminisme nimmer bedoeld is om de man ‘achter de schermen’ te laten verdwijnen. Volgens mij ging het om gelijkheid.

De laatste keer dacht ik toen ik vier mannen zag bij Satsang: Zo die durven! Maar tegelijkertijd realiseerde ik me dat dat toch van de zotte is. Hoe zo durven? Ik laat je volkomen met rust als je dat wilt. Of wil je dat juist niet en wil je  aandacht? Ook helemaal prima. Je kunt tijdens Satsang zeggen wat je wilt, je hoort er helemaal bij. Cor zei de laatste keer: ‘Heerlijk om door zoveel vrouwen omringd te zijn, echt genieten!’
Ik heb nu een paar dagen zitten bedenken wat het toch kan zijn dat mannen tegenwoordig afhaken. Helaas, ik kan niets essentieels vinden.

Iedere maand is er Satsang, ook komende zondag 10 juni 2012. Het thema is: ‘Hart en Ziel’. Oei, wat een gevaarlijk thema. Echt een thema voor moedige mannen! En weet je wat, omdat het gauw Vaderdag is, krijg je van mij een cadeau! Een cadeau recht uit mijn Hart en Ziel! Kijk hier voor meer informatie over Satsang.

Je bent van harte welkom!
Lieve groet,
Daisha 

Soms is het er en dan weer niet. Inspiratie laat zich niet dwingen. Als een kunstenaar geen inspiratie heeft, voelt hij zich machteloos. Duurt deze toestand te lang, dan kan hij zelfs depressief worden. Zo is het ook bij de schrijver, de programmamaker, de banketbakker en elk beroep dat vanuit inspiratie werkt.  Alles kan ons inspireren: een glimlach van een kind, een beeld dat we zien, iemand die iets geweldigs zegt en niet te vergeten de natuur. Inspiratie is bezieling. Het woord ‘bezieling’ zegt het eigenlijk al: je Ziel spreekt tot je. Inspiratie, heerlijk als je dat hebt! Het kan er echter alleen zijn, als je tijd hebt voor je Ziel. Als je de vrijheid neemt om je niet door je dagelijkse dingen in beslag te laten nemen. Dagelijkse zaken zullen er altijd zijn, vandaar dat ze dagelijks heten.

Je hoeft er niet zoveel voor te doen om met je Ziel te praten. Dat kan tijdens het douchen, aankleden, stofzuigen, wandelen, eten koken, muziek luisteren, autorijden, naar tv kijken en niet echt kijken en … vul zelf maar in. De enige voorwaarde is dat je tijdens zo’n activiteit niet aan iets speciaals denkt. Je gedachtestroom ook echt laat stromen, vaak weet je achteraf niet meer waar je aan hebt gedacht. Kijk dat is nu de ideale  situatie voor inspiratie!

De laatste weken had ik geen inspiratie om te schrijven.  De zaken die in mijn dagelijkse leven speelden, namen me in beslag. Wat was dat dan? Met name datgene dat  er met mensen om me heen gebeurde. Een ingewikkeld rapport, dat binnen twee weken klaar moest zijn. Waar eigenlijk een maand voor staat, tenminste als je alle dagelijkse werkzaamheden gewoon door wilt doen. Een blessure aan mijn been die onnoemelijk zeer deed – bleek een gescheurde kuitspier te zijn.  Tja, laat ik het hier maar bij houden, in ieders leven speelt soms zoveel dat we even geen tijd hebben om naar onze Ziel te luisteren.

Gelukkig zijn mijn Ziel en Ik één, zodat mijn Ziel er alle begrip voor heeft als ik even geen aandacht aan haar kan schenken. Maar dat moet natuurlijk niet te lang duren. Anders ontstaat er zo’n sterke innerlijke drang in mij dat ik wel móet luisteren. Elke week presenteer ik zeven radioprogramma’s. Met zoveel ervaring kun je wel even op de ‘automatische piloot’ gaan, maar dat bevredigt me toch ook weer niet. Juist de aandacht die ik besteed aan de voorbereiding geeft me voldoening en plezier. Het is nu vijf jaar geleden dat ik startte met radio maken. Vijf jaar lang word ik geïnspireerd, maak en presenteer ik de programma’s elke week weer met ontzettend veel enthousiasme.

Wat is nu de moraal van dit verhaal? Is het een verontschuldiging dat ik je een tijdje in de steek liet? Dat ik je geen bonbon of snoepje vanuit mijn Ziel heb gepresenteerd? Of gewoon om te zeggen: ik ben er weer! Het duurde even, maar nu weet je waarom dat was.

Ik krijg dagelijks mails van Zielsverwanten, zo noem ik de mensen die ik ontmoet of die naar mijn programma’s luisteren. Zij vertellen hoe ze geïnspireerd worden door wat ik vertel. Hoe hun leven er luchtiger en eenvoudiger door geworden is. Zoals: ‘Lieve Daisha, Wat een mooie uitzending: Informatie die je echt moet weten.’ of  ’…de steun die je geeft is bijna niet in woorden te vatten.’  ’…kreeg ik zo’n ingeving dat ik niet zo onzeker moet zijn over mijn toekomst. Maar soms word je dat gewoon door alles wat een mens meemaakt.’ of ‘Wat heeft onze ontmoeting gisteren me goed gedaan!!’ Luister maar eens via www.radiomerlijn.nl

Ieder die ik ontmoet,ontmoet ik van Ziel tot Ziel. Of dat nu persoonlijk is, via de chat of als ik weet dat je luistert, er is geen afstand, het is een verbintenis vanuit mijn hart. Of je nu boos op me bent – dat kan namelijk ook als ik je heb geraakt – of dat je heel veel van me houdt en alles dat daar tussen is:  ik ervaar je als mijn Zielsverwant. Je inspireert me, je voedt me, je geeft me energie! Of anders gezegd, door er te zijn voor jou vervul ik mijn levens missie en daar krijg ik energie van. Mensen vragen me wel eens of ik geen tijd voor mijzelf nodig heb. Maar alles dat ik doe, hoe druk ik ook ben, ís tijd voor mijzelf.

Bruno Groening zei:  De invloed van geestelijke krachten is groter dan door de meeste mensen wordt aangenomen. Ik vergelijk de mens met een batterij. In het dagelijkse leven levert ieder kracht in. Het geloof in het goede is hiervoor evenzeer voorwaarde als de wil tot gezondheid. De mens is overal omgeven door genezende golven, die hij slechts hoeft op te nemen. Volgens Bruno Groening bestaat er geen ongeneeslijke ziekte. De genezingen vinden plaats langs geestelijke weg en zijn daarom niet gebonden aan het materiële lichaam. Zie voor meer informatie www.bruno-groening.org

Bruno Groening verbrandde uiteindelijk van binnen door zijn innerlijke vuur, zijn krachten,  doordat hij geen mensen meer mocht healen. Ik weet zeker dat het mij ook zo zal vergaan als ik niets meer voor de mensheid mag of kan betekenen. Gelukkig kan ik dankzij de nieuwe technologie tot aan mijn dood radio blijven maken, bloggen, Skypen, U-Streamen, schrijven, lezingen geven en ga zo maar door.

Heb je een partner, een ouder, een kind, die leeft vanuit inspiratie? Die leeft omdat hij of zij er voor anderen wil zijn en daarvoor anderen nodig heeft? Als kind, partner of ouder van zo iemand moet je de aandacht van die persoon met vele mensen delen. Begrijp dan dat het niet is dat hij of zij geen aandacht aan je wil schenken, het is omdat deze persoon niet anders kan. Zou je toch verlangen om zijn of haar aandacht te beperken tot het gezin of de familie, dan zal het innerlijke vuur hem verbranden.

Lieve Zielsverwant, ik verheug me op onze volgende ontmoeting!
Veel liefs,
Daisha 

Waarom zijn de onderhandelingen in het Catshuis na zeven weken mislukt? Hoe heeft het kunnen gebeuren dat drie volwassen en intelligente mannen er niet samen uitkwamen? Die vraag stelde Sander mij gisteren. Ik vroeg het mijzelf ook af en besloot me af te stemmen op Mark Rutte, Geert Wilders en Maxime Verhagen. Ik heb bewust deze blog botsende persoonlijkheden genoemd en geen botsende Ego’s. Ieder wilde de onderhandelingen tot een goed einde brengen. De wisselwerking tussen de verschillende persoonlijkheden van de drie onderhandelaars was zodanig dat irritaties zich hebben kunnen opstapelen.

Misschien vraag je je af hoe het nu verder gaat. Komen er nieuwe verkiezingen, hoe zal de komende regering eruit zien? Daarover praat ik morgen, 23 april 2012 om 09.05 uur, met Fernando Halman op FunX.

Update: 23-4-2012
Leuk om Fernando weer te spreken. Hier kun je het gesprek terugluisteren over de aankomende verkiezingen.

Lieve groet,

Daisha

Soms zijn er van die trieste dagen, zo’n dag was het gisteren. De tranen prikten achter mijn ogen. Ik huilde nog net niet, maar dat scheelde niet veel. Als ik me dan afvraag wat hiervoor de reden is, dan kan ik er wel  een paar bedenken. Maar waar komt dat onbestemde gevoel nu werkelijk vandaan?  Is het de afnemende maan? Gebeurt er binnenkort wat in de familie? Zijn het de berichten uit de wereld die me verontrusten? Maak ik me zorgen om mijn gezondheid? Is het oververmoeidheid?

Het zijn van die dagen, dat ook al schijnt de zon, de triestheid in je en om je heen zweeft. Hoe kan het zo ineens, eergisteren was het er nog niet. Natuurlijk zijn er veel ergere dingen dan mijn triestheid. Denk maar aan de mensen die op dit moment weten dat ze nog maar een paar weken te leven hebben. Toch kan ik soms deze mensen benijden. Klinkt raar, maar binnenkort gaan ze naar een wereld die mij heerlijk lijkt. Geen lichaam, geen aardse beslommeringen, de wereld van Licht en Liefde.
Toch weet ik van mezelf dat als ik zo’n bericht zou krijgen, ik zou vechten om te blijven leven. Ik maakte het mee toen ik 34 jaar was. Ik vocht voor mijn leven en het lukte me gelukkig. Zeg ik er achteraan gelukkig? Dus ik zou weer hetzelfde doen? Of zou ik er nu anders mee omgaan?
Door het woord ‘gelukkig’ weet ik dat ik nu weer hetzelfde zou doen. Ah, gelukkig, dus zo triest is het nog niet. Er is een tijd in mijn leven geweest, ik was toen 24 jaar, dat ik echt niet meer wilde leven. De ‘andere Lichte en Liefdevolle wereld’ had zo’n grote aantrekkingskracht op me dat het me bijna is gelukt om deze wereld te verlaten.
Weet je dat – nu ik dit schrijf – het trieste gevoel minder wordt. Ik dacht even dat ik er echt beroerd aan toe was.

Er zijn de laatste tijd heel wat trieste dingen gebeurd. Machteloos kijk ik toe hoe sommige mensen het zwaar hebben, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik kan ze niet helpen, alleen maar luisteren. Het dragen van het leed waar ze momenteel mee te maken hebben, moeten ze zelf doen. Ik weet dat ze er sterker uit zullen komen, maar toch…
De trieste verhalen uit de wereld dragen ook zo hun steentje bij. Vervolgens onze dieren, de gruwelijke slachting onder onze kippen. Door de vos in een paar weken tijd 28 stuks. En de nieuwe kippen, nog geen week oud, door een hond allemaal doodgebeten. Onze ontzettend lieve haan is er heel slecht aan toe. Puck 14 jaar en Sandra 18 jaar, onze poezen, die allebei aan de laatste weken (of dagen) bezig zijn. Dit alles gaat me door merg en been.
Het vele werk dat er ligt en voor 1 mei a.s. af dient te zijn, waardoor het elke avond heel laat is en voorlopig wordt.

Ik hoor van Sander de Heer op Radio 2 de toestanden die hij nu meemaakt in Kenia. Het grijpt me aan. Als laatste en dan hou ik op – alhoewel ik nog wel even door kan gaan – de Parkinson slaat op dit moment hevig toe. Of zijn het de aderen in mijn been? Deze zijn zo slecht dat een specialist me tien jaar geleden voorspelde dat het been er ooit af zal moeten. In ieder geval het autorijden dat me vrijheid geeft, gaat de laatste tijd niet meer goed. Mijn rechterbeen kan ik niet optillen en dat zal toch moeten als je wilt remmen of gas geven. Ik ben dinsdag thuisgekomen, maar vraag niet hoe.

Vandaag is het anders! Vanmorgen deed ik de gordijnen open en wat stond daar in de tuin? Een hert, een gazelle, een jonge ree! Het leek een tafereel uit een sprookje. Zij stond daar in de mist, heerlijk te grazen van het verse gras bij de vijver. Bijna een uur lang heb ik haar gezien. Onze ezels Bob en Harrie vonden het heel interessant, maar waren er ook een beetje bang voor. Elke keer als het hert een stapje naar hun toekwam, deden zij er drie achteruit.
Van oudsher wordt het hert in verband gebracht met een wederopstanding. Nou zo voelde het ook vanmorgen. Weer een totaal andere dag dan gisteren. Het trieste is weg, het onbestemde gevoel is een beetje gebleven. De komende tijd zal invullen waar het mee te maken heeft, of niet…

Weet ook voor jezelf dat gevoelens van verdriet, machteloosheid enzovoorts nooit blijvend zijn. Je kunt de volgende dag wakker worden en je heel anders voelen…zomaar. Tenminste, als je met dat nieuwe gevoel weer verder gaat.

Lieve en zonnige groet,
Daisha

Vandaag kreeg ik een mail met ‘ik heb een vraag’. Zo krijg ik dagelijks vele mails. Vragen die een antwoord verwachten, belangrijke vragen voor de persoon. Vandaar dat je altijd antwoord van mij krijgt. Een hele enkele keer door geen antwoord te geven. Meestal per mail of in één van mijn radio uitzendingen. Bijvoorbeeld over gezondheid kun je beluisteren in het programma Gezondheid op dinsdagavond. Over levensvragen zijn er diverse mogelijkheden: Zielentaal op zondagavond; Daisha Live op dinsdagavond en Inspiratie op de zaterdag. Alle programma’s zijn te beluisteren via www.radiomerlijn.nl . Live op de avond zelf en de hele week nog bij Uitzending gemist.

Een veel gehoorde uitspraak is ‘Ik kan dit of dat niet doen omdat…’ en dan volgen er één of meer redenen om ergens niet aan te beginnen. Vaak door pijnlijke gebeurtenissen uit het (recente) verleden met een emotionele lading. Er is een geliefde gestorven, iemand heeft je gekwetst, je bent ontslagen of in de steek gelaten. Toch kun je ondanks deze gebeurtenissen gelukkig zijn én blijven. Daarover gaat deze blog.

Mensen sterven, omdat hun leven hier op aarde voorbij is. Omdat hun Ziel naar de Wereld van Lichte Energie gaat. Een wereld van vrede en harmonie, waar alle aardse lasten van hen afvallen. Als je niet blij kunt zijn dat ze eindelijk hun rust krijgen, kijk dan wat je werkelijk verdrietig maakt. Waarom je ze bij je wilt houden.
Houden van is juist het beste voor de ander willen. Het heengaan naar de andere wereld is het mooiste voor de Ziel, dus ook voor de mens die er omheen zit, eindelijk weer thuis… Je gevoelens van verdriet of zelfs woede worden veroorzaakt doordat je je focust op jouw verlies, in plaats van dat de ander nu in een betere wereld is.

Als mensen sterven, ben ik blij. Blij voor hen, omdat ze verlost zijn van pijn, ziekte, zorgen of andere problemen. Ook is er verdriet, omdat ik bijvoorbeeld aan de persoon gehecht was. Maar dat betekent niet dat ik de persoon daarom op aarde wil houden, met alle pijn en ziekte van dien. Het houden van iemand moet nooit het eisen worden dat de ander om jou hier moet blijven. Omdat jij er niet mee om kunt gaan. Geloof me, dat is uitsluitend om redenen voor jezelf. Vaak egoïstische redenen. Redenen die je doen verstarren in een bepaalde situatie. Denkwijzen die je ongelukkig maken.

Het zijn niet de gebeurtenissen die je ongelukkig maken, maar hoe jij er mee omgaat. Zodra je dit beseft en als waarheid aanvaard dan ben je gelukkig. Want wie kiest er nu voor ongelukkig zijn, terwijl je daarin juist een vrije keuze hebt? Dat betekent niet dat je 24 uur per dag met een glimlach op je gezicht rondloopt. Het betekent dat je ondanks je verdriet het leven aanvaardt zoals het is, en daarbij rust voelt.

Zoeken naar de Zin is Zinloos. De zin van waarom iets gebeurd in je leven zoeken of willen zien, is verspilde energie. Soms duurt het tientallen jaren voordat je daar achter bent en soms kom je er nooit achter. Leuk als je het ontdekt, maar het is niet nodig om vrolijk en tevreden te leven. Ga aan de gang met je denkwijze. Het heeft zeker geen zin om een martelaar te zijn. Zoals bijvoorbeeld dat je aan anderen wilt laten zien wat je allemaal moet meemaken.

Op dit moment zijn er vijf mensen om mij heen die te horen hebben gekregen dat ze nog maar enkele weken/maanden te leven hebben. Ze zijn in de leeftijd van 39, 42, 45, 60 en 63. Drie van deze mensen zijn een grote steun voor anderen in deze laatste dagen, ondanks hun pijn. Eén kan er mee omgaan door zich op me af te stemmen. En één ervan is woedend en maakt met iedereen ruzie, ook met de partner en de kinderen. Zo heeft ieder zijn/haar manier van leven, zelfs in de laatste maanden. Kijk waar jij voor kiest, het is simpelweg kiezen hoe jij er mee om wilt gaan!

Veel liefde en wijsheid!
Daisha

De Maya’s hadden gelijk: in 2012 komt er een einde aan de wereld. Tenminste de wereld van verspilling. Of krijgen we een andere verspilling? Het jaar 2012 is uitgeroepen tot het samen creëren van een leefbare planeet. Dat bereiken we door te letten op duurzaamheid, welke verspilling tegengaat. We kopen goede biologische producten, zit meer voeding in dus hebben we er minder van nodig. We beperken ons energieverbruik door wereldwijd  in ieder geval één keer per jaar één uur lang alle lichten uit te doen. Miljoenen mensen en instanties doen hier aan mee. In 2012 gaat men zelfs nog een stap verder dan andere jaren door tegelijkertijd te promoten om op groene energie over te stappen.

In de autobranche is een duidelijke kentering merkbaar. Er zijn berichten dat de helft van de autofabrieken gesloten kunnen worden, want de verhouding van productie en aankoop loopt al jaren scheef. Er wordt veel meer geproduceerd dan dat er wordt verkocht. Daarbij is het tegenwoordig helemaal in om een tweedehandse auto te kopen. Echt het einde van de wereld, nu kunnen we niet eens meer met onze welvaart pronken. De auto heeft zelfs als statussymbool afgedaan! Waar moet dat heen, waar moet dat heen? Wat wordt dan nu ons statussymbool? Het antwoord hierop is: soberheid! Staat ook in mijn voorspelling 2012.

Het wordt een hype om sober te leven. Lichten uit, terug naar de natuur, lekker thuis blijven met vakantie. Niet meer met het vliegtuig, want denk om je ‘voetafdruk’. De biologische producten zijn groots in opmars in de supermarkten. Elk zichzelf respecterend grootwinkelbedrijf doet er aan mee. Nee, moet er aan meedoen, anders gaan de klanten naar een ander.
Fairtrade producten, biologisch, natuurlijk, geen smaakversterkers en kleurstoffen, dit zijn woorden waarmee men de klant lokt.
Volgens mij hebben ze mijn voorspelling over 2012 gelezen en dachten: ‘We moeten de boot niet missen, zo dadelijk prijzen we ons uit de markt.’ Nou wat betreft de prijzen kunnen ze aardig meedoen. Het is een hype om reclame te maken met 1 + 1 gratis. Slecht voor de economie, goed voor de klant. Alhoewel ik bij dat laatste grote vraagtekens heb. Want als het met de economie slecht gaat, zijn wij als klant daar ook de dupe van.
Op elk terrein is er een einde gekomen aan de ‘normale’ wereld. Was je met 65 vroeger oud, nu ben je nog veel te jong om te stoppen met werken. Was je bij de overheid verzekerd dat je nooit ontslagen kon worden, tegenwoordig is dat niet meer.

Terug naar de natuur is ook een hype. Waterschap heeft enkele jaren geleden hier op de Voorsterklei (Voorst) een bochtig beekje omgetoverd tot een mooi strak gekanaliseerde stroom. Heel handig voor de boer die het land bewerkt. Het beekje, zeg maar slootje, wordt nu voor 1,5 miljoen euro weer omgetoverd naar de natuurlijke loop van voorheen. De boer moet nu maar zien hoe hij rooit.
Ja, kosten noch moeite worden gespaard om de voorspelling van de Maya’s te laten uitkomen. In 1970 werd hier langs de IJssel de zomerdijk verhoogd. Kostte heel wat miljoenen. Nu gaat Waterschap zo’n 64 miljoen euro uitgeven om het weer in de oorspronkelijke staat terug te brengen. Daarvoor moeten wat boeren plaats maken en wordt er land veroverd. Gelukkig is die 64 miljoen voor nog een paar plannen die de mensen opzij schuiven en de natuur voorrang geeft.
Tja, ik moet natuurlijk niet zeuren. Het is toch 2012, het jaar dat alles veranderd! We gaan weer terug naar het begin. Welk begin? De Oertijd? Nog een honderd jaar verder en alles is zo veranderd dat we in lemen hutten wonen. De huizen zijn nu al niet meer te betalen, dan zeker niet. De mensen zijn er uitgetrokken vanwege de hoge hypotheeklasten, waarvan de rente niet meer aftrekbaar is. Dus worden ze geschonken aan de bank, die ze vervolgens tot ruïne laten vervallen, omdat er geen kopers zijn.

Het verschil tussen rijk en arm zal steeds groter worden. Het einde van de wereld is in zicht, de wereld waar we in streefden naar gelijkheid voor iedereen. Alles in de natuur is over een tiental jaren in oorspronkelijke staat teruggebracht. Uiterwaarden zijn prachtige natuurgebieden geworden. De boeren hebben hun weilanden ingeleverd om de natuur de ruimte te geven verder te woekeren. Overal lopen weer wilde dieren! Laat je baby niet buiten in de wandelwagen staan, want het kan zijn dat de vos je kindje meeneemt. De mens moet bezuinigen om dure (onzinnige) natuur projecten voorrang te geven!

Het leven wordt weer spannend. Overal ligt het gevaar van de natuur te loeren. De dieren worden beschermd, de mens helaas niet. 2012 het jaar van vernieuwing ofwel het oude wordt weggegooid om een zogenaamde betere wereld te scheppen. Ja, de Maya’s hadden gelijk. Het jaar 2012 is het einde van de wereld, waar de mens eeuwen lang voor heeft gevochten, namelijk een menswaardig bestaan.
We waren er bijna, maar we houden de moed er in. Leven in de natuur is natuurlijk prachtig. Ieder een eigen moestuintje, waar we ook tarwe verbouwen, zodat we ons eigen brood kunnen bakken. De natuur schenkt ons materialen voor ons onderdak. Geld bestaat niet meer, hebben we ook niet meer nodig. Ruilhandel is de enige mogelijkheid, want we kunnen natuurlijk niet alles zelf. Geweldig toch!

Terug naar af, het lijkt het Monopoly spel wel. Immers het doel van dit spel is een monopolie op te bouwen. Een monopolie van Waterschap, Provinciale Staten, Regering en andere overheden. Wij, als spelers, dienen zoveel mogelijk belasting te betalen om alle wilde plannen te financieren. Nepgeld is er al. Hopelijk komen we niet in een gevangenis terecht door die onzinnige besluiten. Laten we verstandig blijven en niet toegeven aan de grillen van de instanties die de natuur boven de mens verheffen. De natuur is heel belangrijk en moet niet ondergeschikt aan de mens worden. Maar om de mens voor de natuur opzij te schuiven, dat vind ik te gek. Dat is echt het einde van de (menswaardige) wereld!

Veel liefs!
Daisha

Bezuinigen is een feest van samenwerking en verbroedering, het verminderen is juist vermeerderen! Decennia, zelfs eeuwen, lang zijn er ups en downs in de economie van een land. Het is net als ons leven zelf: ups en downs. Elke keer als we in een up zitten hoor je niets. Zijn we even in de ‘down’ dan wordt daar breeduit aandacht aan besteed. In de vijfenzestig jaar dat ik nu leef, heb ik al vele ups en downs meegemaakt. Ik ben net na de oorlog geboren, dus ik begon mijn leven met een ‘up’, Nederland werd weer opgebouwd. Mijn ouders hadden het goed in die jaren. Mijn vader was een van de weinige mensen die nog paard en wagen hadden. Arnhem lag helemaal in puin, dus moest er veel puingeruimd worden. En daar mijn vader altijd overal voor in was, heeft hij heel wat verdiend met puinruimen. Zoveel dat mijn ouders er een paar jaar later een zaak van konden starten.

Toen kwam de ‘down’ periode. Niet alleen bij mijn ouders, na de glorieuze opbouwjaren stabiliseerde de economie. Ofwel er was nauwelijks groei meer. Dat lijkt dan achteruitgang, terwijl het alleen maar niet verder groeit. Elk decennia daarna maakte ik mee dat aan het einde ervan de ‘terugval’ zich begon aan te dienen. In het begin van het decennium was het sappelen geblazen. Om vervolgens daarna weer de ‘bomen naar de hemel te laten groeien’.

Het is een natuurlijke beweging. Nederlanders zouden daar toch aan gewend moeten zijn. We zien ieder jaar zo’n natuurlijke beweging. De seizoenen laten dit zelfde ritme zien: winter is kaalheid, bijna niets meer. Lente is de groeiperiode. In de zomer komt alles tot volle bloei om vervolgens in de stormachtige herfst de vruchten te plukken. Maar ja, als alles is geplukt is, dan is er natuurlijk niets meer. Zo is het ook met onze economie.

Financiële crisis? Nee, er is teveel geleend in de jaren hiervoor. Goed, de banken gaven het de mensen, maar zijn ze dan schuldig aan dat men teveel leende? In de jaren 1976 t/m 1989 had ik een financieringskantoor. We verstrekten ook hypotheken. Ik verstrekte geen zogenaamde top hypotheken, waarbij mensen zoveel leenden dat er geen ruimte was voor tegenslagen. Of een vijfjarige lening op een auto of een dure boot, waarbij men nauwelijks geld overhield om de dagelijkse boodschappen te doen.
Vaak heb ik een lening of hypotheek geweigerd als ik zag dat men het eigenlijk niet kon betalen. Helaas kreeg men het dan toch bij een ander financieringskantoor voor elkaar. Men zocht net zolang totdat ze een kantoor vonden die dit wel wilde doen. Het resultaat was een lening met torenhoge rente, soms zelfs 18 tot 21%.
De oorzaak dat er momenteel zoveel leningen en hypotheken uitstaan is niet de schuld van de banken, maar van de mensen die het zijn aangegaan. Aangegaan vanuit hebzucht of omdat men dacht dat de economie gewoon door zou groeien.

Bezuinigen? Je kunt er ook anders naar kijken: gewoon even pas op de plaats maken. Zie je het als een terugval, dan is je leven nu vrij bitter. Zie je het als een nieuwe start, dan zet je je schouders er onder om nieuwe mogelijkheden in jezelf aan te boren. Je gebruikt je creativiteit om de tering naar de nering te zetten. Een nieuwe kans om in jezelf te ontdekken dat je met heel wat minder af kan. Je zet spullen op Markplaats die je al twee jaar niet hebt gebruikt en opgeruimd staat netjes! Laten we puinruimen dan verdienen we er ook nog wat aan, net zoals mijn vader na de oorlog!

Bezuiniging verbroederd! Het voordeel van bezuinigen is dat men zich verbindt met elkaar. Kijk maar naar al die demonstraties. Kom op kinderen, we gaan samen demonstreren. Waar tegen? Tja, dat maakt niet uit, we doen in ieder geval weer wat samen. We zijn het weer helemaal met elkaar eens! De verbroedering ten top, niet alleen tussen volwassenen, maar ook tussen leerkrachten en leerlingen, tussen ouders en kinderen. Tegengestelden zijn het met elkaar eens!

Laten we het nog een paar jaar zo houden. Wie weet vieren we dan weer op houten appelkisten met z’n allen feest. Demonstreren is feest, een feest van samenwerking. Alleen al de voorbereidingen. Welke tekst zullen we op de spandoeken zetten? Welke kleuren gebruiken we? Kom, laten we samen hoedjes en toeters maken. En vergeet niet je ludiek aan te kleden. Eén keer per jaar carnaval? Nee, net zo vaak als we willen!

Heerlijk toch, bezuinigen! Bezuinigen betekent in wezen: door te verminderen vermeerderen we ons!

Lieve groet,
Daisha

Mishandeling kent vele vormen. Fysiek, lichamelijk dus, en geestelijk. Wikipedia zegt over mishandeling: het toebrengen van verwondingen of pijn of andere schade tegen het lichaam van een persoon gericht. Geestelijke mishandeling is iemand geestelijk kwellen, angst aanjagen of vernederen.

Een vrouw vertelt: ‘Ik weet niet hoe ik uit deze situatie kan komen. Al jarenlang word ik door mijn man mishandeld, zowel lichamelijk als geestelijk. Elke keer als hij whisky heeft gedronken is het weer zover. Door het minste of geringste wordt hij razend op me. Ik houd mijn mond, maar ook dat is niet goed. Hij slaat me dan in mijn gezicht en schreeuwt: ‘Als je niets zegt, dan sla ik je mond wel open!’ Vaak is het zo erg dat mijn gezicht bont en blauw is.’
Ze gaat verder: ‘Ik durf niet meer te slapen. Als ik eerder slaap dan hij, dan is hij daar weer boos over. Ik word dan wild wakker gemaakt met de woorden: ‘Ja, slaap jij maar lekker, jij maakt je nergens zorgen om. Ik ben zo bang dat hij straks de kinderen wat aandoet. Mijn kinderen zijn 11, 9 en 4 jaar oud. Ik weet niet wat ik moet doen. Als ik naar de politie ga, dan wordt hij misschien opgepakt en heb ik helemaal geen leven meer als hij vrij komt.’
Ik vraag haar: ‘Heb je wel eens een instantie benaderd en dit probleem voorgelegd?’
‘Nee,’ zegt ze angstig ‘zo dadelijk worden de kinderen uit huis gehaald. Ik kan niet zonder ze.’

Mishandeling… je voelt je machteloos, je weet niet wat je moet doen als het je gebeurt. Ook degene die mishandelt is vaak machteloos. Niet dat ik het goed praat wat de ander doet, maar het gebeurt vaak uit een onbewuste machteloosheid. Je wilt weer macht over iets of iemand hebben. Helaas komt mishandeling vaker voor dan bekend is. De gevallen die bekend worden zijn vaak maar een tipje van de grote ijsberg.

Seksuele mishandeling. Het begint met dat je kwaad bent op de ander. En als je zo boos bent, heb je geen zin in seks met de ander. Op een gegeven moment worden de gevoelens zo opgeborgen dat je ook niets meer kunt voelen. Zelfs op jonge leeftijd hebben echtparen vaak al jaren geen seks met elkaar. Terwijl dat juist de vereniging met elkaar is, je vormt weer een éénheid.

Helaas heb ik in mijn eigen leven in de drie voorbije huwelijken vaak te maken gehad met mishandeling, zowel lichamelijk als geestelijk. Het verhaal over de vrouw van net, is mijn eigen verhaal.
Hoe ik dit heb opgelost? Door na heel lang aarzelen toch naar de politie te gaan. Maar eerst heb ik door een vriend foto’s van me laten maken, helemaal naakt. Dat was voor mij al een overwinning om te doen. Zo kon je de verwondingen over mijn hele lichaam zien. Ik heb deze foto’s bij de politie achtergelaten. Ik deed nog geen aangifte, maar toen ik thuiskwam heb ik rustig verteld wat ik had gedaan. Dat als er nog één keer zoiets zou gebeuren, dat de politie dan klaar zou staan om hem voor geweld op te pakken. De consequenties daarvan zouden zijn: weg carrière, weg vrouw en kinderen. Hij heeft daarna nooit meer whisky gedronken…

Ik ben als maagd mijn eerste huwelijk ingegaan. Als goed katholiek was dat vroeger heel gewoon. Helaas, weet ik nu: heb seks voor je huwelijk. Want wat er tevoorschijn kwam op seksueel gebied wens ik niemand toe.
Machteloos stond ik er jaren in. Ik werd er letterlijk gek van. Ik werd er zo gek van, dat ik na de zoveelste mislukte zelfmoordpoging hem de deur uit heb gezet. Geholpen door een innerlijke kracht kon ik met mijn twee kleine kinderen alleen verder.
In een ander huwelijk kon mijn man zijn ex-vrouw niet loslaten. Het was zelfs zo erg dat ik haar, en hun kinderen, in mijn huis heb opgenomen. Op een gegeven moment vormden zij nog steeds het oude gezinnetje, maar dan wel op mijn kosten.
Dit zijn slechts enkele zinnen van wat mijn ervaringen zijn op het gebied van mishandeling. Je begrijpt, ik zou er een boek over kunnen schrijven.

Hoe ver moet je gaan met je tolerantie? Wanneer durf je de stap te nemen om het te beëindigen? Om jezelf niet meer de schuld van alles te geven? Wanneer is het genoeg?
De antwoorden hier op zijn voor iedereen verschillend, tenminste de wijze waarop. Niet het moment, het moment is meteen!
Als je mishandeling toestaat, mishandel je tegelijkertijd jezelf! Je bent dan zowel slachtoffer als dader. Als je dit beseft, weet je ook hoe je het kunt stoppen. Je wilt immers niet de dader zijn. Doordat je je laat mishandelen, laat je het bestaan en help je de ander om door te gaan.

Enkele voorbeelden van mishandeling:
- Een vrouw vermoedt dat haar man vreemd gaat. Hij ontkent dit elke keer weer. Zij probeert haar wanhoop weg te drinken. Haar man ergert zich daar vreselijk aan en laat dat duidelijk merken. Voor de vrouw betekent deze ergernis aandacht. Dus blijft de vrouw doordrinken, dan maar negatieve aandacht!
- Een kind heeft ADHD. Nu is al lang geconstateerd dat door verkeerde voeding met bepaalde E-nummers en veel suiker ADHD ontstaat en/of verergerd. Maar ja, je kunt je kind toch geen snoep of patat weigeren?
- De ex-man laat niets meer van zich horen na de relatie van zijn kant verbroken te hebben. Ja, af en toe nog als het zo uitkomt. De vrouw blijft verlangen naar die enkele momenten per jaar en haar leven staat stil.
- Een moeder bekritiseert haar volwassen kinderen. Ze voeden hun kinderen helemaal verkeerd op en dat laat ze regelmatig horen. Niet door het rechtstreeks te zeggen, maar door onderhuidse opmerkingen te maken waar de kleinkinderen bij zijn.
- Een man is helemaal geobsedeerd door een vrouw. De vrouw is getrouwd, hij ook trouwens. Hij kan geen seks meer hebben met zijn eigen vrouw, hij voelt het als ontrouw naar die vrouw waar hij iedere minuut aan denkt.

Kijk eens in je eigen leven, in je eigen situatie, door wie of wat wordt jij mishandeld? Of ben jij degene die onbewust iemand anders mishandeld? Door vervelende roddelpraatjes achter de rug van de persoon te vertellen. Door verwachtingen te hebben van de ander, waarvan je diep in je hart weet dat de ander die niet na kan komen. Door macht te willen hebben over de omgang met je kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden of anderen. Dat de omgang met hen op jouw manier moet en niet anders.

Tip: als je stopt met elke vorm van mishandeling – zowel het toestaan in je eigen leven als het doen naar anderen – ben je een gelukkig mens!

Hartelijk dank dat je dit hebt gelezen!
Lieve groet,
Daisha